Home
Mail ons sitemap Laatste updates
 
   
  Blog: Dolfijnen van Cuvier gezien!

Hier de kinderen in het donker in het zwembad. Je kan bij Opa en Oma 15 uur per dag in het zwembad
De zomer 2011 is een erg positieve zomer voor ons geweest. We hebben al veel gedaan rond het huis zodat het aangenaam toeven is. Voldoende grote parasols, zwembad, terras en we hebben veel gasten gehad.
Iets dat we niet echt verwacht hadden. Wij hadden de beslissing genomen om onze tijd voornamelijk in Turkije door te brengen en dan kan je niet verwachten dat je visite krijgt uit Nederland. Die hebben we wel gehad en wel van juni t/m september met net voldoende perioden er tussen om ook aan elkaar toe te komen.

De eerste gasten waren de jongste dochter van Mieke met haar man en 2 dochters.
Op verzoek van de kinderen hebben zij hun zomer vakantie bij ons door gebracht. Wat een geweldige 3 weken zijn dat geweest en dat hebben de 4 volwassene en de 2 kleinkinderen allemaal zo ervaren. Sophie (8 jaar) en Roos (6 jaar) hebben bij aankomst om 11 uur s'avonds het huis eens verkend hun koffers open gemaakt zwemkleding aangetrokken en het zwembad ingedoken. Ze waren thuis en vooral in de eerste week zijn er veel uren in het water doorgebracht.

De tripjes die we gedaan hebben zijn allemaal wat kortere dag tripjes geweest, omdat niemand interesse had om veel KM in de zon te rijden. Één van de laatste dingen die we gedaan hebben was een boot tochtje.
We waren het met elkaar eens dat we niet een van de standaard verkochten boot toeren wilde doen. Bij de haven aangekomen al snel bij de kleinere bootjes terecht gekomen. We hebben een boot voor 18 personen inclusief 3 man bemanning voor 200-TL ongeveer 2 uur en 15 minuten kunnen huren.

De bedoeling was om te proberen dolfijnen te spotten. Helaas zijn, door overbevissing en daardoor weinig voer voor de kust van Alanya, de dolfijnen elders gaan jagen.
Het is zeldzaam geworden dat er dolfijnen gezien worden. Maar, je weet maar nooit. We zijn richting openwater gevaren en ongeveer voor Mahmutlar c.a 3 k.m uit de kust stil gaan liggen om te zwemmen.

De 2 kleinkinderen zijn zonder zich lang te bedenken ook over boord gesprongen. Dat gaf wel enige opwinding bij de bemanning, we hebben ze later zwemvesten aangetrokken.
Erg leuke bemanning niet opdringerig maar wel nieuwsgierig en je zou teleurgesteld zijn als ze dat niet waren. Het gebruikelijke is over en weer uitgewisseld, zoals waar woon je hoeveel kinderen, hoe oud iedereen was en de namen van de kinderen.
Om richting Mahmutlar en open water te gaan was een voorstel van hun omdat volgens hen de kans om dolfijnen te zien daar het grootst was.
Na ongeveer 20 minuten zijn we weer aan boord gegaan en met een grote boog richting Alanya Haven gevaren.


Een paar kilometer van de kust af en het water is nog steeds aangenaam en erg helder


Hier de dolfijnen van Cuvier als je goed kijkt zie dat één een zender op zijn rug heeft

De boot waarmee we weg zijn geweest


Nog geen 10 minuten later een enorme dolfijn langs de boot, en verderop nog een. Een paartje langs de boot en in de verte sprong er nog één uit het water! Veel opwinding aan boord, inclusief de bemanning. We zijn in een grote cirkel gaan varen. We weten niet hoeveel we er gezien hebben maar met zekerheid meer dan 4 omdat we er 4 gelijktijdig gezien hebben.
Vanwege enige golfslag en de snelheid van de dolfijnen was het erg moeilijk om er paar te fotograferen of te filmen. Uiteindelijk hebben we een paar overtuigende opname kunnen maken. Op weg naar de haven is er nog veel nagebabbeld, de kinderen wild enthousiast maar op de vraag aan Sophie of zie niet had willen zwemmen met die enorme dolfijnen gilde ze hard NEE!

Ze waren echt groot, zo groot dat de bemanning beweerde dat het geen dolfijnen waren maar een walvissoort. We vonden ook dat ze niet echt sprongen, in elk geval niet boven het water uit. Ze hadden ook een kortere toet.
Die discussie heeft tot thuis geduurd.
Daar heb ik samen met Sophie een mailtje naar het wereldnatuurfonds gestuurd met Sophie haar naam eronder. Zij is namelijk Ranger, jeugdlid van het wereld natuurfonds.
De volgende dag hadden wij een leuk mailtje terug. Met hoe bijzonder het was dat we deze dieren gezien hadden. We moesten maar eens googelen op dolfijnen van Cuvier.
Uiteraard direct op internet gesnuffeld en de diverse foto's vergeleken. De dieren die wij gezien hadden waren nog "klein" c.a. 4 meter, ze konden ruim 6 meter lang worden.
Leven meestal niet in grote groepen en duiken erg diep en dat is dan ook de reden dat ze normaal niet bij kusten worden waargenomen.
Zij duiken recht naar beneden en zijn waargenomen tot op een diepte van 1900 mtr. Sensatie dus en er is nog lang over nagepraat.

We hebben Sophie nog geprobeerd te foppen. We hadden het er over gehad dat, toen wij aan het zwemmen waren, de dolfijnen in de buurt moesten zijn geweest. Omdat na 10 minuten varen de dolfijnen langs de boot kwamen. Misschien hadden ze ons wel gehoord?
Sophie vond het een eng idee dat zulke grote vissen zo dichtbij ons gezwommen hadden.
We konden het niet laten, ik heb samen met Sophie haar vader wat opname uit de film geknipt een dolfijn los gemaakt achter ons in het water gemonteerd toen wij aan het zwemmen waren en de foto weer terug op het foto toestel gezet.

De volgende ochtend tijdens het ontbijt was het erg eenvoudig om het gesprek weer op het dolfijnen avontuur te brengen. En zo kwam de kamera weer op tafel. Bladerend door de foto's hadden we ineens een foto waar een dolfijn achter ons in het water zichtbaar was. Sophie verschoot heel even van kleur ze schrok echt, maar zag al snel het gezicht van Oma. "Jullie hebben hem erin geplakt" riep zij. Het is tenslotte een kind van deze tijd nietwaar.



Hier de gemanipuleerde foto