Home
Mail ons sitemap Laatste updates
 
   
 
Blog: Uitdagingen bij het klussen en een Paard en wagen

Ik heb deze foto met toestemming gebruikt van http://onnoz.home.xs4all.nl/7wg/

Ik klus hier erg veel en dat heb je op andere plaatsen op deze site kunnen lezen.
Maar wat klussen hier een extra uitdaging maakt is je materialen verzamelen. De helft van het klussen hier is een plan maken, toetsen of de materialen die je daarvoor wild hebben hier te koop zijn. En als dat met nee beantwoord wordt moet het plan, als dat mogelijk is, bijgesteld worden en anders moet er een nieuw plan komen.

Een simpel voorbeeld is het achterterras. In Nederland zou je naar een tuincentrum gaan om leuke sierbestrating uit te zoeken. Hier ben je al snel uitgezocht. Bij al dit soort buitenwerk wordt er een laag beton met betonijzer gegoten en die betegel je gewoon met elke tegel die je leuk vind.
In Nederland kan dat weer niet i.v.m. vorst.

Maar hier wilde ik geen beton gieten omdat de grond kort geleden gestort was. Dit was gebeurd na het maken van de nieuwe betonnen achtertuinmuur (hier te lezen). Dat betekend dat de grond met zekerheid nog flink zal inklinken en dan is de vraag of de betonplaat heel blijft.

Ik wilde bestratings materiaal dat in zand gelegd kon worden zodat ik het later op kon halen.
In onze zoektocht belanden we bij een marmer en travertin handel. Ik houd er van om dan een gesprek met zo iemand aan te gaan en dan hoor je soms fantastische ervaringen. Deze man vertelde iets over de marmer handel in de wereld en hoe groot de rol van Turkije daar in is.
Hij vertelde dat hij zelf tonnen handel per maand deed met b.v. Amerika. Iets wat je niet vermoet als je in zijn kantoortje over zijn werf rond kijkt.
In dit gesprek ook mijn wens neergelegd over bestraten in zand. Zijn antwoord was dat het kon met travertin van voldoende dikte. We hebben materiaal bij hem uitgezocht van een kleur en formaat dat ons aanstond. En we gaan puzzelen! 100 vierkante meter bestraten met 4 verschillende formaten tegels! Welke dikte was de volgende vraag en daar speelt de prijs ook een rol in. We hebben toen in overleg voor 4 cm dikte gekozen. Hij heeft daarna een travertin fabriek gebeld en opdracht gegeven om die tegels voor ons te zagen! We hadden geluk omdat ze zouden met dat materiaal een grote opdracht gaan uitvoeren en konden onze opdracht daarin mee nemen. De prijs was grof weg de helft van wat daarvoor in Nederland betaalt zou moeten worden en het werd speciaal voor ons gemaakt! en met een meer dan redelijke levertijd!

De kachel was zoon andere klus (hier te lezen). Ik wilde vanaf het plafond in de kamer met dubbelwandige geïsoleerde pijp omhoog gaan werken om een veilige schoorsteen te maken. In Nederland is dat de normaalste zaak van de wereld en zelfs voorgeschreven. Hier op internet, bedrijven gevonden die deze pijpen in hun programma hebben, maar om iemand te vinden die het voor mij kon bestellen is een ander verhaal. Ben bij diverse bouwbedrijven geweest. Diverse kachelwinkels, maar als ik in mijn slechte Turks uitleg dat ik dubbelwandig pijp voor de kachel wilde en mijn vraag ondersteun door uitgeprinte informatie van het internet was de reactie altijd hetzelfde.
Ik weet nog steeds niet of het mijn manier van communiceren is, ik beleef dat meer. Ze kijken je aan of je verteld dat je zwembad in brand staat. Maar ze vragen ook niet verder of ze mij misschien met een andere oplossing kunnen helpen. Ik heb de indruk dat het heeeel raar is dat een yabanci in oude kleren loopt, klust en een paar woorden Turks spreekt. Ik wordt in onze woonomgeving Usta genoemd wat ik een compliment vindt. Usta betekend zoiets als master of vakman.

Maar dat de dubbelwandige pijp hier niet te krijgen is betekende dat het plan bijgesteld moest worden. Het is nu een gemetselde schoorsteen geworden van een hard gebakken terracotta steen speciaal voor dit doel gemaakt en waar ik nog een gegalvaniseerde pijp als binnen wand in gemaakt heb. Volgens de Turken waarmee ik dit overlegd heb, zwaar overdreven, maar ik vindt dit een veilige mannier van stoken en durf zo rustig te slapen.


De volgende uitdaging was de doorvoer van de "hete" kachelpijp door een stuk plaat materiaal dat als plafond boven de kachel moest komen.
Gipsplaat is ruim te krijgen maar voldeed niet aan mijn eisen van brandwerendheid. Ook hier weer flink aan het rijden en zoeken geweest maar geen goede oplossing kunnen vinden.

Dus naar de sanayi. Dat terrein is een verhaal apart. Je vindt een sanayi bij elke grotere woongemeenschap en het is het plaatselijke industrieterrein. Helemaal vol met bedrijfjes die met staal en hout werken. Het is geweldig wat je daar kan laten maken je kunt er bij wijze van spreken. twee halve auto's brengen en een paar weken later je kompleten auto weer ophalen.
Je ziet er geen toerist of yabanci rond lopen, omdat ik denk dat die het wat bedreigend vinden. Alles is vies en stoffig het is een gesloten gemeenschap zodat je opvalt als je daar loopt en bekeken wordt.
Ik kom er regelmatig en meestal met succes. Ik heb er al diverse dingen laten maken en ik koop daar m'n grotere gereedschappen om dat het beter van kwaliteit is en goedkoper dan b.v de Koçtas (moderne hobby winkel).
Midden op dat terrein, je moet ervoor door een loods lopen, zit een soort groothandel van bouwmaterialen. Je moet dan denken aan lijmen, bitumen, hout, hang en sluitwerk, spijkers, schroeven, enz. Ik wist niet of zij ook plaat materiaal hadden.
En ja hoor een materiaal opgebouwd uit houtvezels en beton met uitstekend vocht en hitte bestendige eigenschappen. En een plaat kosten 34 TL. Ik heb er dus één gekocht jammer was dat ik maar een puntje nodig had van 90 cm X 90 cm. Ook jammer was dat hij beslist niet in mijn auto ging, de plaat was 125 cm X 275 cm. Bij de bestelling werd gevraagd of hij bezorgd moest worden dat zou 25 TL kosten. Op zich een redelijk bedrag maar voor één plaat uit verhouding vond ik. Bovendien had ik maar een klein stukje nodig, ik zou hem wel in tweeën zagen, zodat ik hem zelf mee kon nemen.

Dat verliep een beetje anders. Op zijn Turks, veel mensen en veel theater om mij en mijn auto heen. Die plaat woog te veel om hem alleen te tillen. Hij was volgens de mensen om mij heen niet te zagen met een gewonen zaag dus er was ook niemand die mij een zaag wilde lenen. Op mijn voorstel om hem dwars door te breken kwam een enorme discussie die ik niet meer kon volgen. In die discussie kwam een oudere man naar mij toe en mompelde iets met paard en wagen.
Dat had ik vast niet goed verstaan. Een van de andere mensen herhaalde het iets meer verstaanbaar, dat hij hem kon brengen met paard en wagen voor 10 TL. Ik was nog steeds niet overtuigd dat ik het goed begrepen had.
Dus werd ik mee getrokken en even verderop stond een oude platte kar met een verschrikkelijk sacherijnig paard ervoor.

Dat is goed was uiteraard mijn antwoord en aangezien hier vaak geen echte adressen zijn werd de volgende discussie waar hij het heen moest brengen. Daarin hebben we het voordeel dat we in de buurt van een bekende begraafplaats wonen. Dat helpt altijd als je probeert uit te leggen waar ze het heen moeten brengen. Ik heb nog een kaartje op de gekochte plaat getekend en daarna de man geholpen de plaat op de kar te leggen.

Thuis gekomen zat Mieke in het zonnetje en vroeg direct of het deze keer gelukt was. Ik verteld blijmoedig dat het uitstekend gelukt was, dat het alleen een grote plaat geworden was. Waar is die plaat dan was de logische vraag van Mieke. Die komt met paard en wagen. Je begrijpt dat dit om uitleg vroeg en we hebben er om gegniffeld. Soms kom je dingen tegen waarvan zeker is dat het Nederland anders zou lopen en dat maakt het erg leuk om hier te zijn. 20 minuten later kwam ons transport, hij wilde niets drinken dus na afladen is hij omgekeerd en weer weggegaan. 10 minuten later stonden de buren op de stoep om te vragen of die paard en wagen voor ons was en wat hij dan kwam doen.


Hier naast het plan en hier boven het resultaat